epses en ejimithika katholou kala. eksipnisa kata tis 10, meta pou 2-3 ores ipno mono, je en emporousa na jimitho. meta pou llio epiasen me o ipnos je eida ena polla parakseno oneiro.
eimastan stin kideia tou pappou mou, itan mprosta mas to feretro je eginetoun kanonika i leitourgia, alla o pappous mou ekathetoun dipla mou, je emilousamen tou kanonika. emilousan tou oulloi, alla se kapia fasi, egirisen pano mou je erotisen me 'eisai kala?' me ena vlemma, san na je iksere oti kati en paei kala tora teleftaia... ego apantisa tou 'en oulla mia xara, men anisixeis pappou' je examogelasa tou...
akoma en esigxorisa ton eauto mou, pou prin na pethanei o pappous mou, en epienna na ton do sto nosokomeio, elalousa panta 'tin epomeni fora pou en na fko dianixtereusi' ospou je exasamen ton. ta teleftai xronia, eperase polla, itan sinexeia mes ta nosokomeia je tis klinikes. eklaie opote me evlepe, itan polla perifanos gia mena.
tora ksero oti en panta dipla mou...
*sorry gia ta greeklish, eshei ena issue to laptop mou me tis glosses
3 comments:
μεν του δώσεις παραπάνω σημασία από ότι πρέπει...
απλά το υποσυνείδητο σου φκάλλει τις σκέψεις τζαι τα συναισθήματα σου στα όνειρα...
ότι σε αγαπούσε εν δεδομένο, ότι εν δίπλα σου επίσης, όσο τον νιώθεις
α ρε φίλε. άσιημο πράμα ο θάνατος.
τζίνο που είπεν η νηρι. εν υποσυνείδητο απλά για να δεις πως νιώθεις.
ξέρω τι νιώθεις, ούτε εγώ επία να δω τον παππού μου τζι'ας ήταν άρρωστος για εβδομάδες στο νοσοκομείο. μετα να παω μετα να παω μετα να παω...
εν θα συγχωρησεις τον εαυτο σου ποττε. ουτε γω. τζινα που εκαμεν για μένα όσον εζούσε εν άπειρες φορές καλύτερα που τον κόπο μου να πάω να τον δω. τζιαι όμως εν επία.
η ζωη συνεχίζει όμως. νιώθουμε ένα πόνο, μια λύπη αλλά συνεχίζουμε με τζίνα που μας εδιδάξαν. τζι' αν μη τι άλλο, μαθαίνουμε για τους υπόλοιπους, ότι εν θα εν πάντα δίπλα μας τζιαι ότι πρέπει να ζούμε κάθε στιγμή μαζίν τους, εν ξέρεις τι εννα συμβεί το επόμενο δευτερόλεπτο. τζιαι προπαντων να μαθουμε να ζούμε με τζιαι για τον εαυτό μας, γιατί ούτε εμείς ξέρουμε τι μπορεί να μας συμβεί.
την καλημέρα μου.
εγώ επήα να την δω στο νοσοκομείο που εψυχομάχαν τζιαι είπα της "εννάρτω τζιαι αύριο πάλε", χωρίς να το εννοώ εφόσον ήταν δεδομένο ότι εν θα έφκαλλεν την νύχτα. Αλλά τι ήταν να της πω; Καλό ταξίδι; Να πάεις στο καλό; Τάχα ποshαιρετώ σε;;
Την επομένην ήταν ακόμα ζωντανή τζι επειδή εδυσκολεύκουμουν να ξαναπάω, σχεδόν ευχόμουν να πεθάνει για να μεν έχω αθετήσει το λόγο μου...
:[
Post a Comment